Mehmet Ali Kılıçbay, Ahşabın Öyküsü (Kitaptan Alıntı)

Bir şehir genişleyip, surlarının dışına taşarsa, ilk önce şehrin imgesine en fazla zarar veren unsurlar dışarı çıkartılır. Örneğin, ortaçağın sonlarında endüstrinin gelişmesi sonucu genişleyen ve surların dışına taşan şehirler, önce derici, boyacı gibi ağır kokulu ve pislik yaratan meslek dallarını dışarı atmışlardır. Ama bu şehir endüstrileşip ticaret ağlarının içine girerse, kapıların dışında ticari ve endüstriyel bir mahalle oluşur ve buna burgus (burç) adı verilir. Burada oturanlara da burjuva. İşte, tarihin garip cilvelerin biri olarak, ortaçağ şehirlerinin kapının önüne koyduğu burjuva, 16. yüzyıldan itibaren başlayan ve sanayi devrimi ile zirvesine çıkan bir süre içinde, en kentli unsur olagelmiştir. Kapının önüne konulmanın bedelini, kentin kalbini fethederek ödetmiş ve bu fethini damgalamak ve mühürlemek üzere kent kapılarını ortadan kaldırmıştır. Burjuvazinin kenti kapısızdır, her gelene açıktır, çünkü denetim artık kapılarda değil, iktisadi mekanizmaların içinde yapılmaktadır.