KPUTJE — Saranda Mehmedi

“Bukuria e shpirtit”, 2021, Laura Makabresku (1987)

KPUTJE

Në fillim m’u kputën telat e zanit e u munova me e përcjellë dhimbjen — hala po përcillem, veç dhimbja asht po aty tuj ulërit ma shumë ma shumë në zgavrën e pafund të brendisë sime — tashma të zezë.

Masanej m’u kput zemra! Kjo zemër që kish duru si toka trokun e kuajve u kput siç kput dora e një fëmije nji lule të sapoçelme pranvere.

E m’jankput edhe kambët, kam mbet e gjunjëzume para dhimbjes si nji lis para nji rrfeje.

E veç lisi mundet me e marrë n’gji nji rrfe.

Shifëm — jam e tana dritë.

Saranda Mehmedi, Prill 2025, poezi e pabotume.

Më shumë