Hayata bakış açımızdan yaşam tarzımıza,günlük aktivitelerden bir sonraki saate neler yapılacağına…

Hayata bakış açımızdan yaşam tarzımıza,günlük aktivitelerden bir sonraki saate neler yapılacağına dair seçimler bir karar verme sürecinden geçiyor. Karar verirken işaretlediğimiz seçeneklerden hangisi bizi doğru şıkka götürüyor acaba? Konu seçimlerimiz olunca hangi seçeneklerin hangi sonuca götüreceği konusunda olasılıklar hesaplanamayabiliyor. Bu da bize doğru ve yanlış seçeneğinin olamayabileceğini gösteriyor. Tüm seçenekler birbirine yakın gelebiliyor, tüm seçenekler bazen yanlış hissettirebiliyor.

Karar verirken önceliklerimiz önemli oluyor. Bu öncelikler kişiden kişiye değişebiliyor. Çünkü önceliklerimizi ihtiyaçlarımız belirliyor. İhtiyaçlarımızın önceliğinin de bir sıralaması vardır mutlaka.

Bir seçim yapmak, kendimizle ilgili seçim yaparken en iyisini istemek ve diğer seçeneklerdeki sonuçları değerlendirmek gerekebiliyor. Çünkü kritik dediğimiz değişimi zor, sorumluluk alanı geniş kararlar vermek uzun düşünme mesaileri gerektirebiliyor. Tabii bazen de gözü kapalı atlayabiliyoruz.

Gün içinde çeşit çeşit fark etmediğimiz üzerinde pek düşünmediğimiz kararlar alıyoruz aslında. Daha ciddi dediğimiz daha geniş zaman dilimindeki kararlarda bu kaygı durumu niye oluşuyor ki? Seçimlerimizin sorumluluğuna mı katlanamıyor muyuz?

Bazı seçimleri yaparken sanki sonuçlarına katlanmak bir taraftan en yakınlarımızın da hakkımızdaki düşüncelerine dikkat kesilebiliyoruz. Her neyi seçersek seçelim, kendimize bir zarar vermek için hadi bu seçimle canımı yakayım diye seçmiyoruz. Bir amaca götüren daha iyi hissettireceğini düşündüğümüz doğru ya da yanlışa değil, ders alabileceğimiz yeni bir yol denediğimiz kararlar..

Hadi biraz geçmiş yaşantılarımıza bakalım. İlk önce aileye gidelim. Hangi seçimleri yapabilme imkanına sahip oldunuz? Kıyafetten, oyun arkadaşınızdan eşyalarınızın paylaşımından. Ailelerimiz bize doğruyu gösterirken, bizim için doğru olanın ya da ne istediğimiz hakkında hangi soruları sordu. Okulda sıra arkadaşımızı seçebildik mi? Yalnız kalmak gibi bir seçeneğimiz var mıydı yoksa yalnız çocuklara sessiz, içe kapanık gibi etiketler yapıştırıldı mı?

Seçimlerimizin kabul edilip saygı duyulması hem hatalarımızı görmemizi sağlıyor hem de karar alma ve sorumluluk üstlenme gibi konularda gelişimimize destek sağlıyor. Bu durum sadece başkalarından istediğimiz bir davranış şekli değil tabi ki. Seçim ne olursa olsun kabul edip kendine verdiğin değer önemli. Her zaman kararlar almaya devam edeceğiz çünkü. Hayat birden fazla, iç içe, bağlantılı yollardan ibaret. Seçim yapmaya ve sorumluluğunu almaya hatta etiketleri düzeltmeye hazır mıyız?