KASK Mode schakelt naar triggermodus

De catwalk is een nauw toneel. Een ding waar katten zich behendig weten. Vandaar de naam trouwens. Voor mensen daarentegen is het niet enkel een nauw toneel, maar soms ook een al te nauw keurslijf. Zoek daarom in de agenda van ons afstudeerfestival Graduation niet langer naar de traditionele modeshow. Er beweegt iets in de ateliers, iets dat letterlijk en figuurlijk wat meer ruimte vraagt dan een verhoogde engte tussen klapstoelen. Naam van het alternatief: Triggers.

Student Cas Dekeyser (Foto: Jordi Coppers)

Echt een verrassing kan je het niet noemen. Wie de voorbije jaren het oor al eens te luister legde op de Campus Bijloke, weet dat onze opleiding mode een op zijn minst geanimeerde verhouding met het werkveld onderhoudt. Niet onbegrijpelijk. Naar schatting wordt wereldwijd veertig à vijftig procent van de geproduceerde kledij nooit verkocht. Gebuisd voor duurzaamheid dus. Komt daarbij nog eens de gestage stroom grimmige verhalen uit lageloonlanden en het portret van de industrie valt helemaal onflatterend uit.

Mastercoördinator Bram Jespers en zijn collega’s willen niet iedereen over dezelfde kam scheren. Toch vonden zij het almaar moeilijker een pedagogisch project te onderschrijven, dat studenten heet ‘klaar te stomen voor het werkveld’. Nogal wat spelers in dat werkveld beantwoorden de problematieken met statements. Zo pakte Dior in 2019 uit met een showset met echte bomen, als hommage aan de natuur. ‘Pure window dressing,’ menen ze bij ons. ‘Onder het mom van ecologische bezorgdheid slepen ze een hoop bomen op podium om die daarna in Parijs te gaan planten. Kom nu. In werkelijkheid verandert er juist niks. De overproductie, de navenante lonen, de toxische bedrijfscultuur… alles blijft gewoon bij het oude.’

Mode heeft meer ideeën nodig, weet je, niet meer kleren.

En zo sloeg argwaan om in actie. Nu ja, die was er al eigenlijk. De opleiding mode staat al langer dan vandaag een meer holistische benadering voor. Studenten worden gestimuleerd om het brede plaatje in ogenschouw te nemen. Ze voeren onderzoek naar technieken, productiewijze, sociale inbedding, psychologische facetten… En precies daar wrong het schoentje. ‘We voelden een verlies bij zo’n gepolijste modeshow,’ zegt Jespers. ‘Een presentatievorm, waarbij mannequins stilzwijgend voorbij schrijden, reduceert de gepresenteerde collectie tot louter een eindproduct. Al het overige blijft veilig achter de schermen. En dat terwijl de studenten net heel veel aandacht besteden aan de context. Mode heeft meer ideeën nodig, weet je, niet meer kleren.’

Student Linde Vandecruys (Foto: Jordi Coppers)

Hoe die nieuwe vrijruimte precies vorm zal krijgen, valt nog even af te wachten. Ondertussen wordt er geëxperimenteerd. Ruimte creëren is ook een kwestie van falen toelaten. ‘Ik wil niet beweren dat we het warm water aan het uitvinden zijn,’ nuanceert Jespers, ‘Maar we willen komaf maken met de idee van de geniale ontwerper en diens fonkelende show. Dat automatisme van de markt moet eruit. Mode kan zoveel zijn. Een tekst, een protocol… het hoeft zelfs niet fysiek te zijn. We willen vooral dat studenten een standpunt innemen en dat op een eigen manier zoeken uit te drukken. Mits het een bewuste keuze is kan een klassieke collectie uiteraard ook nog, maar sommigen zullen meer gebaat zijn met pakweg een installatie. Een van de studenten bijvoorbeeld werkt met modulaire systemen en ziet heil in een soort playbooth. Anderen neigen naar film omdat ze bijvoorbeeld op beweging focussen. Er kan ook een performatief element in de presentatie sluipen, waarbij men het eigen lichaam inzet. Bedoeling is hoe dan ook dat het iets triggert, eerder dan reproduceert. De intentie staat voorop.’

Mode — Triggers Maandag 28.06.21 vanaf 16:00 Campus Bijloke