Sürecin İçinden Merhaba

Midem bulanıyor, gerginim, avuçlarım terliyor… “Yapabilir miyim?” düşüncesinin içinde sıkışıp kalıyorum. Eğer bu satırları bir başkası yazsaydı, ona “konfor alanından çıkıyorsun” derdim. Çünkü aynı şeyleri bu aralar ben de yoğun bir şekilde yaşıyorum.

Yeni bir iş, yeni insanlar, yeni bir düzen… Evet, evde oturmak gerçekten rahattı. Ama hayatta sadece seyretmenin değil, katılmanın da ayrı bir güzelliği varmış.

Hep korktum. Oturduğum yerden hayaller kurdum, sonra o hayalleri yıktım. Fakat içine atılınca fark ettim: Evet, korkulacak bir yer ama aynı zamanda sana yaşamın sırlarını öğreten bir alan. Ezbere bilmek bir yere kadar; direksiyona geçmek çok farklı bir şeymiş.

Çok farklı hayatlar ve insanlar var çevremde. Çoğunlukla “Ben burada ne yapıyorum?” diye soruyorum kendime. Bazen ait hissetmiyorum, bazen de başarısız. Ama sonra “bu bir geçiş süreci” diyorum ve çıkış yolları arıyorum.

Bazı duygularla yeni tanışıyorum. Garip bir şey bu; nasıl tarif edilir bilmiyorum. Serviste gelirken sessiz sessiz ağladım mesela… İş zor değil, yanlış anlaşılmasın. Canımı acıtan şey, yaşanabilecekken şimdilik yaşayamadığım şeyler.

Bir de her şeyin kendi seçimlerimle sonuçlandığını fark ettiğim o evre var. Adı olgunlaşmak mı, yoksa jetonun düşmesi mi, bilmiyorum. Bildiğim tek şey, hepsinin ağırlığının üstümde olduğu.

Ama geliştiğim, fark ettiğim, acı çektiğim bir süreçteyim. İşte bu kelime bana iyi geliyor: süreç. Umut gibi, tutunduğum bir dal gibi… Yeterince düştüm. Artık sıra kalkmakta.

Biliyorum ki bir gün bu dönem geçecek. Hatta ileride çocuklarıma anlatacağım: “Bir zamanlar çok korktum, çok zorlandım ama yılmadım.” Ve eminim ki anlatacağım.:)

Yeni başlangıçlar iyi olur derler. Ben de onların yalancısıyım. Kötü olursa da kenara not düşerim, ders çıkarırım. Çünkü hayat, her türlü sınavıyla bize çıkarım yapmayı öğretiyor.

Ve içimde biliyorum: Bunun da üstesinden geleceğim.

Hepimiz farklı süreçlerden geçiyoruz. Belki yollarımız, korkularımız, umutlarımız farklı ama ortak bir gerçek var: sürecin içinden selam veriyoruz hayata.

Sürecin içinden merhaba.